Istorija  >  Maglić u okviru SFR Jugoslavije

Nakon propasti Republike, kontrolu nad Maglićem preuzima UDBA, koja dovodi seljake iz okoline, koji nisu ispunjavali obaveze otkupa, na prinudni rad. Međutim, ubrzo krajem 1949. godine počinje novo naseljavanje Maglića. Prvi i najbrojniji naseljenici bili su iz Jugoistočnog Banata i drugih delova Vojvodine, zatim iz Bosne i Hervegovine, Like i drugih krajeva. Početkom 1950. godine doseljavaju se i Srbijanci, čime se najveći talas naseljavanja završava. Do 1954. godine u manjim talasima dolaze doseljenici iz svih delova Vojvodine (Srem, Banat, Bačka) i Jugoslavije (Bosna, Hercegovina, Lika, Dalmacija, Crna Gora, Makedonija). Zbog svoje multikulturalnosti, Maglić se u to vreme smatrao Jugoslavijom u malom. U želji promocije multikulturalizma, odnosno bratstva i jedinstva jugoslovenskih naroda, stanovništvo je 1949. godine promenilo naziv naselja iz Bulkes u Maglić, prema planini koja se nalazi na tromeđi Bosne, Hercegovine i Crne Gore i simbolisala je multikulturalizam, odnosno bratstvo i jedinstvo.

Novi naseljenici zatekli su zapušteno i neuredno naselje, blatnjavih i zakorovljenih ulica i neodržavanih domaćinstava. Snabdevanje energijom bilo je loše, a od zelenila postojali su samo dudovi. Društveni život gotovo da nije postojao, a mladi su slobodno vreme provodili isključivo u kafanama. Usled ekonomskih i drugih razloga, sve do početka 1960-ih napredak u naselju nije bio znatan. Sve do 1954. godine UDBA je kontrolisala poljoprivrednu ekonomiju, da bi te godine bilo osnovano poljoprivredno dobro „Maglić“, što je mnogim Maglićanima omogućilo stalno zaposlenje.

Od 1964. godine, nakon formiranja Mesne zajednice Maglić, dolazi do naglog razvoja naselja. Asfaltiraju se ulice, uvodi ulična rasveta, sprovodi se masovno ozelenjavanje, unapređuje vodovona mreža. Maglić postaje jedno od najlepših naselja u Jugoslaviji. Značajan je entuzijazam stanovništva, koje se masovno uključuje u volonterski rad.

U decembru 1970. godine otvoren je novi Dom kulture, sa bioskopskom salom od 349 mesta, malim salama, bibliotekom i čitaonicom, bilijar salom, diskotekom...

Naredne decenije izgrađena je nova škola, zdravstvena stanica, predškolska ustanova.

Već krajem 60-ih, a posebno početkom 70-ih godina prošlog veka kreće talas iseljavanja iz Maglića, posebno ka Nemačkoj, Austriji, Švedskoj, Italiji, Kanadi, Australiji. I unutrašnje migracije su izražene, najviše prema Novom Sadu.

Tokom ovog perioda održavale su se veoma popularne Maglićanske letnje igre, koje su uključivale niz manifestacija i okupljale veliki broj mladih.

Vrhunac ekonomskog razvoja Maglić doživljava u periodu 1989-1991. godina. Pred sam raspad Jugoslavije, u Magliću je jedno vreme postojalo 26 trgovinskih i 9 ugostiteljskih objekata, neuporedivo više nego danas.