Istorija  >  Maglić u doba Rimskog Carstva i Velike seobe naroda

Rimljani se na području Vojvodine javljaju u 1. veku Nove ere, kada ovladavaju Sremom, a u 2. veku i Banatom. Međutim, Bačka je ostala izvan Rimskog carstva. Bačka ja Dunavom bila odvojena od rimske provincije Panonije, a Tisom od rimske provincije Dakije (obe provincije su dobile naziv po stanovnicima u predrimsko doba - Panoncima (ilirsko pleme) i Dačanima.
U prvom veku Nove ere u Bačkoj se javlja sarmatsko pleme Jazigi, koji se tu zadržavaju tokom narednih stoleća. Do dolaska Jaziga, oblast između Dunava i Tise bila je naseljena Dačanima. Tokom prvih decenija 1. veka, napuštajući svoju postojbinu na Dnjepru, prešavši Karpate, Jazigi zauzimaju prostor između Tise i Dunava, potiskujući Dačane sa ovog prostora na istok preko reke Tise, dok preostalo stanovništvo podpada pod njihovu vlast. Sredinom 1. veka, Jazigi dolaze na Dunav. Narednih decenija izmenjuju se periodi ratovanja sa Rimom i savezništva. Nakon što ih je rimski car Marko Aurelije 174. godine porazio, stupili su u službu Rima. Morali su da stave Rimljanima na raspolaganje osam hiljada konjanika, za ratovanje u zapadnoj Evropi. Veći deo ovih konjanika završio je u Britaniji. U to vreme su razmatrani i planovi da se zemlje Jaziga uključe u sastav Rimskog carstva kao nova provincija Sarmatija.

U 3. veku, Rimljani su se povukli iz Dakije ispred najezde Gota, a ovi su, u 4. veku, porobili i Jazige u Bačkoj. Posle Konstantinove pobede nad Gotima, Jazigi obnavljaju svoju samostalnost. Tokom trećeg veka, među Jazige se doseljava novi talas Sarmata sa istoka, koji postaju novi vladajući sloj društva. Jazigi iz prvog talasa su tada činili srednji sloj društva, dok su niži sloj činili pokoreni starosedeoci i Sloveni. U 4. veku, među Jazigima je izbio građanski rat, koji se završio time što je celo jedno pleme, Ardagarati, pobeglo delimično Gotima, a delimično Rimljanima. Preci Jaziga su u svojoj staroj postojbini, bogatoj stepama, bili vešti konjanici i stočari. Nastanivši se u Bačkoj oni su vremenom prihvatili sedelački način života, zbog izuzetno povoljnih uslova za zemljoradnju, koji su im nedostajali u postojbini, ali su ipak zadržali bavljenje stočarstvom i pašnjački način uzgoja stoke, kao i sklonost ka iznenadnim upadima na teritoriju rimske Panonije. Prema antičkim istorijskim izvorima, prelazili su Dunav brodovima ili su zimi upadali preko zaleđene reke na rimsku teritoriju radi pljačke.
Sredinom 5. veka na našim prostorima borave Huni, čija država dostiže vrhunac pod vođstvom Atile, Biča Božjeg. Međutim, iako čuveni po svojoj surovosti i borbenosti, na ovim područjima su se kratko zadržali, barem kao vladari. Među Hunima nalaze se, kao vazali i prvi Sloveni. Nakon Atiline smrti, Jazigi ponovo postaju samostalni, ali im ostrogotski kralj Teodorik 472. godine nanosi poraz, nakon čega nestaju sa istorijske scene, verovatno se stapajući sa Slovenima. Vrlo brzo nakon propasti Jaziga, nakon sukoba sa Ostrogotima, Bačku osvaja germansko pleme Gepidi, čije ime znači "spori", jer su, prilikom migracije iz Skandinavije, njihovi brodovi zaostajali za ostalim plemenima. Prvo su bili hunski vazali, da bi se, po Atilinoj smrti, udružili sa drugim plemenima i savladali Hune. Gepidi su bili saveznici sa Francima - u to vreme značajnim neprijateljem Vizantije. Iz tog razloga, Vizantinci su podstrekivali još jedno germanskoo pleme - Langobarde, koji su živeli u Slavoniji, na rat sa Gepidima. Ova neprijatelstva započinju 546. godine i traju narednih dvadeset godina. Gepidsko kraljevstvo postaje sve slabije, što otvara prostor sve intenzivnijem naseljavanju Slovena.
Jedno od prvih pominjanih slovenskih plemena na području Vojvodine je pleme Bodrići, verovatno poreklom sa reke Odre, zatim Severani, Braničevci i Timočani. Međutim, tek kada su se Langobardi udružili sa Avarima, Gepidsko kraljevstvo potpuno propada. Langobardi su se toliko uplašili svojih saveznika, da su pobegli za Italiju.
Za vreme vladavine Avara, veliki broj Slovena se doseljava na područje Bačke, ali oni žive u veoma surovim uslovima, kao avarski podanici. Međutim, pod avarskim vođstvom, osvajaju gotovo celo Balkansko poluostrvo, koje je do tada bilo pod vlašću Vizantije.
Tokom kratkog perioda, 600-602. godine, avarsku vladavinu Bačkom zamenjuje Vizantija.
Avari su bili malobrojni, ali su uspeli da vladaju slovenskim plemenima u Srednjoj Evropi i na Balkanu. Kako je Vizantija bila u stalnim ratovima sa Persijom i Saracenima, te unutrašnjim sukobima, Avari su svoju državu sačuvali sve do 796. godine, kada su je uništili Franci. Na čelu države koja nakon toga nastaje je Veliki župan Buta-ul, avarski plemić, koji vlada Bačkom i Banatom. U to vreme jačaju dve države - Bugarsko carstvo i Velika Moravska. Granica ove dve ogromne, ali kratkotrajne zemlje, prolazila je baš tu negde gde je danas Maglić.
Krajem 9. i početkom 10.veka Bačkom vlada Salan, bugarski vojvoda, čija je prestonica bio Titel. Na samom početku 10. veka Mađari uništavaju Salanovu državu i otvaraju novu stranicu istorije ovog područja, vladajući njim narednih 500 godina.